pazurowA gdy moje ręce wyczuły owo poruszenie się zwiastowanego wzgórza, zobaczyłem archanioła przelatującego przez niebiosa Ale bym cię nie nosił na rękach Jeszcze przez chwilę wystawało z Akurat sadziłam malwy w ogródku, jak cię zobaczyłam Zima się zbliża Za domem, schodząc ze wzgórza na wzgórze, ciągnął się las I biorąc ich za czupryny, przyciągnąłem do siebie I gwiżdżąc na palcach, wszedłem z szablą uniesioną nad głową w śpiewaną przez Mojżesza polkę I policjant wsiadł na rower i wjechał pod wierzby Do ciebie strzelałem wtedy Ścięte gałązki ulatując od pociągu spadały w zaczynające się stawy